Column Woonplaats Onderbuikspierengevoel

Voor elke uitgave van het huurdersmagazine Woonplaats schreef ik een column over mijn leven en werk: ‘Mieke Lenting is freelance copywriter. Op www.woordhuis.nl schrijft ze over schrijven en haar leven. In elke Woonplaats vertelt ze hoe die twee (niet) samen gaan.’

Het onderbuikspierengevoel

Weet u hoeveel spieren een mens gebruikt om te schrijven? Ik ook niet. Wat ik wel weet: ze zitten op de vreemdste plekken. Daar kwam ik vorige week achter en het doet nog pijn als ik eraan denk. Het kwam zo: ik typ al jaren stukjes voor mijn werk en dat betekent dat ik zo’n beetje de hele dag zit. Wie een beetje zacht wil zitten, heeft een lekker zitvlak nodig. Op zich prima, maar die van mij werd de laatste weken iets té. Het leek wel een bureaustoel op zich.

‘Mijn zitvlak leek een bureaustoel op zich.’

‘Tijd voor de sportschool!’, dacht ik strijdlustig. Ik pakte meteen door en nog geen 24 uur later stond ik vrij ongecontroleerd iets te doen op een machine. Geen idee wat het moest voorstellen, maar ik werd er knalrood van met mascara op m’n kin. En als ik zo eens om me heen keek dan was dat precies de bedoeling. Daarna begon het ‘buikspierkwartiertje’. Achteraf denk ik dat het zo makkelijk klonk door dat ‘tje’. De realiteit was toch zeker 17 minuten (dat is echt een groot kwartierrr) marteling. Hoe ik thuis ben gekomen weet ik nog steeds niet. Maar de volgende dag heb ik acht uur gedaan over dit stukje. Typend met m’n neus. Bij elke vinger die ik wilde optillen gilde een onderbuikspier ergens midachter het uit van pijn. Wie zegt dat schrijven hersengymnastiek is?