Column Woonplaats Barbecueman

Voor elke uitgave van het huurdersmagazine Woonplaats schreef ik een column over mijn leven en werk: ‘Mieke Lenting is freelance copywriter. Op www.woordhuis.nl schrijft ze over schrijven en haar leven. In elke Woonplaats vertelt ze hoe die twee (niet) samen gaan.’

Barbecueman
Een kamer als huis en een bijbaan als werk; de schooltijd is het mooiste wat er is. In die dagen vroeg iemand wel eens ‘Wat zullen we gaan doen?’. En dan zei ik altijd: het liefst zo weinig mogelijk. Dat betekende elk seizoen iets anders. In de herfst: balen. In de winter: bibberen. In de lente: diëten. Om in de zomer als een beest te kunnen: barbecueën! Inmiddels ben ik verantwoordelijk voor een complete woning, werk ik vaker wel dan niet en hou ik de tuin netjes op orde. Afgelopen zaterdag zou ik onkruid wieden. Tot ik ineens midden in de enige boodschappen stond, die mijn man zomaar uit zichzelf haalt. Een berg worst, kolen en bier. Barbecue! We misten alleen nog een paar gezellige eters.

‘Wat we gaan doen? Het liefst zo weinig mogelijk!’

Ik belde wat rond en iedereen kon. Het bier werd koud, de barbecue heet, terwijl de gasten één voor één aankwamen. Eerst Marko zonder zijn vrouw, want die bleef bij de kleine. Toen mijn zwager zonder mijn zus, die bleef bij de kleine. En toen Roy zonder Elly. Die bleef… juist. Uiteindelijk hadden we vijf mannen. En maar één klein barbecuetje. Ze pasten er nauwelijks omheen. Allemaal een pul bier en grote tang in de handen. Met nóg grotere verhalen boven veel te gaar vlees. Ik keek ernaar van een afstandje. Herkende de oerkracht waar ik – ook nog eens vegetariër – niks aan kon houden. En stortte me op het groen. Drie uur later stonden vijf uitzinnige woestelingen in een brandschoon tuintje.