13 juli 2009
Simon Vinkenoog is overleden. Zijn scherpe blik en eigenzinnige kijk zijn niet meer. Hij had wel iets van een havik. Die wakkere ogen, dat tanige gezicht en zijn manen als vleugels. Hij vloog ermee naar de hemel. De schepper van Adam en Eva staat nu oog in oog met de schepper van:
‘Adem even in, adem even uit. Adam Eva in, Adam Eva uit.’
Schrijver, poëet, criticus. Een mens dat vrij genoeg was om zichzelf te kunnen zijn. Of te durven zijn. Want zoals hijzelf zei: de meeste mensen zitten gevangen in hun angsten en vooroordelen.
Er is zoveel te lezen op deze wereld. Ik heb dagelijks de vrije keuze uit honderden begenadigde schrijvers en duizenden titels. Maar nu ga ik weer wat werk van Simon lezen. Terwijl hij vanuit zijn persoonlijke hemel high op ons neerziet. Misschien te midden van collega schrijvers. Misschien ziet hij haarscherp wat zijn dood hier teweeg brengt. Misschien wel door de Bril van Martin.
Een groot schrijver wordt nooit vergeten.