26 januari 2009
Gisteren drong het succes van de overvloedige Amerikaanse verkiezingscampagnes tot me door. Al jaren denk ik ‘De aanloop naar de stembus duurt steeds langer, maar waarom?’ en ‘Ze houden steeds meer speeches, maar waarom’?. Het programma Tegenlicht kwam met het antwoord: sterke retoriek werkt als een drug. Niet voor lichaam of geest, zoals chemische middelen. Nee, mooie woorden zijn een drug voor onze ziel.
Als de tekst van een speechwriter – zoals de gelauwerde Jon Favreau van Barack Obama – tot de harten van het publiek doordringt, voelt elke toehoorder zich euforisch. Een gevoel dat vergelijkbaar is met het nemen van een drug. Sterker nog: zelfs als je dat gevoel niet eens wilt krijgen, gebeurt het toch. Geheel onvrijwillig sta je mee te juichen en serotonine aan te maken.
Retoriek is meeslepend. Maar zoals altijd, werken mooie woorden alleen als er een goed verhaal achter steekt. En zo grijpt de kracht van taal elke dag om zich heen. Kijk naar het effect van een interessant en informatief artikel, op je vindbaarheid in zoekmachines als Google. Of naar de manier waarop het woord ‘kredietcrisis’ je hart een tel laat overslaan...