6 november 2009
Hoeveel kan er veranderen in een halve eeuw? De huishoudelijke revolutie van de jaren ’50 effende de weg voor de werkende vrouw. Dankzij wasmachines, drogers en stofzuigers hield zij tijd over om buitenshuis te werken. Prachtig, maar eindig. Tegenwoordig rennen we met elkaar back to the fifties. Zo staat mijn droger stof te verzamelen. Dat ding kan ècht niet meer, qua energieconsumptie. Dus ik moet de was ophangen met de hand, wat langer duurt. Het betekent ook dat ik niet meer om het strijkijzer heen kan. Vroeger liep ik die paar kreukels er overdag wel uit (de ontkreukknop op de droger was geen placebo). Nu bestaat mijn waslijn-was uit rimpelige proppen.
Ook afval scheiden kost steeds meer tijd. Sinds vorige week zamelt Hengelo het plastic apart in. Ik heb: een bak voor oud papier, een doos voor lege flessen, een la voor lege batterijen, een emmer voor chemisch afval, een groene bak voor biologisch afbreekbaar, een plastic zak voor het plastic en een grijze bak voor ‘de rest’. (Die laatste is leuk als echoput).
Kortom, het huishouden kost weer ouderwets veel tijd èn we hebben allemaal een baan. Ik ga ermee akkoord, maar wel op één voorwaarde. Don Draper. Dit nieuwe icoon van de 50-er jaren moet onze mannen tot voorbeeld zijn. Don is de senior copywriter uit de tv-serie Mad Men. Hij bestaat niet echt, maar werd toch uitgeroepen tot de meest invloedrijke man ter wereld. Door een half miljoen lezers van Askmen.com. Niet Barack Obama of Usain Bolt won, maar Don – The Don – Draper. Natuurlijk rookt hij als een ketter, zuipt hij de hele dag en gaat ie vreemd bij het leven. Als reclameman is hij ook bepaald geen wereldverbeteraar. Toch geldt hier de genotzuchtige waarheid: hoe slechter, hoe beter. Ben je al verkocht?