12 maart 2009
Het jaar 2009 staat in het teken van een vogeltjesthema. Eerst struikel ik overal over twitteren, wat me aan kwetteren doet denken, afijn zie het vorige blogje. En dan heet de boekenweek Tjielp. Een ode aan de dieren, waar volgens Midas Dekkers veel meer boeken over geschreven moeten worden. Niet als huisdier in de zijlijn, maar prominent als hoofdpersoon...eh...
De taal der dieren is de enige waar we het als mensen echt goed hebben begrepen. Hoe dat zo? Nou, die gebruiken we fonetisch. Waar wij om de zoveel jaar onze toch al ondoorzichtige spellingregels verder het nirwana in slingeren, doen we het bij dieren gewoon met: boe, knor en tjielp. Onder de koeien is er geen hond die boe zegt natuurlijk, maar wat kunnen ze er tegen doen? Hun boe-geroep kan ons niet deren.