27 mei 2009
Toetreden tot het omroepbestel. De Telegraaf, GeenStijl of RTV Oranje. Wiens antenne groeit tot in de hemel? Zoals wel vaker ging de winst naar de massa. De massa Nederlanders, die de Telegraaf verkiest boven de rest. Dat is opvallend, want er was zoveel aantrekkelijk(er)s. Omroep C bijvoorbeeld, van voorman Jeroen Krabbé. Bijna 47.000 leden wilden graag wat vaker naar een leuk muziek- cultuur-, film-, of boekenprogramma kijken.
Jammerlijk feit nummer 1: dat is nog geen 350e deel van onze totale bevolking. Jammerlijk feit nummer 2: met een tekort van 3.000 leden - nog geen 15e deel van de behaalde 47.000 - maakt de omroep dit jaar geen kans.
Heugelijk feit nummer 1: door lid te worden van omroep C ontdekte ik Hollands Diep. Heugelijk feit nummer 2: Hollands Diep is geen hoogdravend tijdschrift voor cultuurminnende vijftigers met oud geld. Het is een te gek magazine rondom cultuur met prachtige fotografie, verhalen, interviews en advertenties. Bij elkaar geschreven en gefotografeerd door mensen als Connie Palmen, Joost Zwagerman, Anton Corbijn, Annie Leibovitz, Kees van Kooten, Tommy Wieringa, Viviane Sassen en Youp van ’t Hek. Wauw!
En er lag nog geen enkel vergelijkbaar magazine in de schappen. Vind jij dat ook niet vreemd? Ik heb me wel eens gewaagd aan een Viva. Maar zelfs met verplichte kop thee en mijn benen onder me gevouwen op de bank, werd het niet wat met ons. Ik las een paar keer de Flow. Super vormgegeven, maar ze draaft haar doel voorbij. Op weg naar een relaxt leven is ze er drukker mee dan ooit. Happinez? Te zweverig. Linda? Te Linda.
En dan Hollands Diep. De HD kwaliteit onder de bladen. In gesprek met Madonna (‘Ik had haar onder mijn oksels’), een reportage over Lennon (Houdt niet van: stomme mensen), Jan Mulder over Hiddink (‘Guus, dat is vreed’ op aard’), een achtergrondverhaal over Prins Bernhard (‘A spoiled German boy’) of een boekbespreking over Vochtige Streken (‘Zolang ik kan denken heb ik aambeien’). Het beste blad uit de jaren ’70 is back!