Slachtzinnen

‘De leden van de Slagzinnencommissie van het GVR Slagzinnenregister hebben besloten om collectief uit de Slagzinnencommissie te stappen en hun functie ter beschikking te stellen’. Ik las het en dacht: wat is een slagzin? Wat doet zo’n commissie? Wat doet de Grote Vriendelijke Reus daar?

Slogans

‘Slagzin’ blijkt een heel ouderwets woord voor slogan. Dat wekt direct het vermoeden van een groep grijze duiven die nu ergens op stok zijn gaan zitten. Heeft iemand een foto van dit ongetwijfeld erudiete commissiegezelschap?
Ik accepteer dat ze weg zijn, maar het is niet eerlijk. Tot vandaag wist ik niet van hun bestaan. Dus sta me toe nog wat slagzinnen ter beoordeling voor te leggen (niet voor de € 275,- die dat per zin kost, of de € 475,- voor de spoed procedure die alsnog twee dagen duurt voor één regeltje, maar gewoon als hommage):

Een goeie slogan had nooit zo’n slachtzin aangericht.
Het GVR Slagzinnenregister. Een oneliner is ook maar alleen.

Vat vol vragen

Wie zou hebben aangedrongen op het collectief afzwaaien? Gezien de namen van de ex-commissarissen moet het haast Tom Kniesmeijer zijn geweest. Sorry, kniesoor die daarop let.
En waarom zou het checken van één enkel slagzinnetje zo duur zijn? Afgaande op hun boekje ‘Koning, Keizer, Admiraal’ is er ondanks die woekerprijzen flink wat geregistreerd. Heerlijk, helder, Heineken. Retteketet naar Beter Bed. Miele, er is geen betere. Toch is het wel een leuk boekje, dus maak ik ondanks de geldklopperij graag een beetje reclame.

Shit, wat is het ouderwetse woord voor reclame nou ook alweer? Wie het weet mag het zeggen. Maar nu is het eerst weekend, dus ik zeg: Biertje?