Blind van taalfouten

Afgelopen weekend had ik een vriendin op bezoek, Hedy. Ze promoveerde vorig jaar en kreeg de titel dr. voor haar naam; de overtreffende trap van drs. Ik ben niet helemaal thuis in titels, maar intrigerend zijn ze wel.

Dus even naar taaladvies.net. Daar bleek dat een dr. er nog een prof. vóór, en een mr. ir. achter kan krijgen. (Als je ooit zoveel wijsheid vergaart, dan laat je naam verder maar weg. Na prof. dr. mr. ir. let niemand nog op ‘Henk’ of ‘Annie’.)

Humorist: Hr.
Bestaat er al een titel voor humor? Dat zou eigenlijk wel moeten. Ik ken Hedy nou een jaar of 18 en ze is verantwoordelijk voor een groot deel van mijn lachrimpels. Ook afgelopen zaterdag was het raak en natuurlijk had ik bij de clou net m’n mond vol wijn.

Eufemisme: euf.
We zaten lekker buiten en ze vertelde: haar stagiair is net klaar. Zijn stageperiode eindigde met een schriftelijk verslag. Nou had hij haar vooraf al voorzichtig gewaarschuwd voor zijn schrijfkunsten, want die waren ‘misschien niet helemaal van VWO niveau’. Een memorabele uitspraak, waar wat mij betreft de titel euf. voor mag. Van eufemisme.

Taaldeukje
Vol goede moed begon ze zijn verslag te lezen. Volledig in het besef, overigens, dat menig exacte wetenschapper sterft zonder ooit een taalknobbel te ontwikkelen. Maar toch. Die taalfouten, grammaticamonsters en het spellingspijkerschrift! Ze las met stijgende verbazing en dacht aan mij.

Blind
Terwijl ze zaterdag haar verhaal deed, kwamen de gevoelens van ongeloof weer terug. Ik las op haar gezicht ‘hoe maak ik dit duidelijk?’ Maar het lukte. Na een aanloop vond ze de juiste woorden: ‘Jij was er als tekstschrijver vast moedeloos van geworden. Nee, machteloos! Nee! BLIND!!’

De humor van de overtreffende trap. En mijn lachspieren begeleidden het slokje wijn richting grasveld.